درک تفاوتها برای موفقیت کودک

دوره رایگان تربیت فرزند

چرا باید به کودکانمان توانایی درک و تحمل تفاوت ها را آموزش دهیم؟

تاریخ بروز رسانی این مطلب: ۱۳۹۹/۱۱/۰۲

هر کس حق دارد، عقیده و نظر خودش را داشته باشد. نه تنها هیچ کس نباید ارزش ها و عقاید خود را به دیگران تحمیل کند، بلکه همه باید به ارزش ها و عقاید یکدیگر احترام بگذارند. در این مقاله از مسیر سبز به توضیح مفهوم درک و تحمل تفاوت ها برای تربیت بهتر فرزندانمان پرداخته و راهکارهایی عملی برای آموزش درک و تحمل تفاوت ها به کودکان ارائه کرده ایم.

امروز، بیش از هر زمان دیگری، کودکان با مردمی از اقوام، مذاهب و فرهنگ های گوناگون در تعامل هستند. برخی از والدین، این حقیقت را که در چنین جامعه متنوعی زندگی می کنند، مورد استقبال قرار می دهند. برخی دیگر نیز در این رابطه مردد هستند، به خصوص اگر خود در معرض چنین ارتباطاتی نبوده باشند. بسیاری از کودکان جلوتر از والدینشان در معرض چنین تفاوت های فرهنگی ای قرار می گیرند. دایره دوستان، همکلاسی ها و تیم های ورزشی کودکان بسیار متنوع تر از نسل قبل شده است.

 

والدین باید بدانند یک فرزند خوب چه خصوصیاتی دارد

والدین باید فرزندان خود را برای زندگی، یادگیری و کار در جوامع متنوع آماده کنند و در تربیت فرزندان خود کمی بهتر و تخصصی تر پیش بروند. درک و تحمل تفاوت ها به این دلیل مهم است که هر کس یاد بگیرد به تفاوت ها با دید باز بنگرد، فرصت های بیشتری در زمینه آموزش، کسب و کار و سایر جنبه های زندگی خواهد داشت. به عبارت دیگر موفقیت فرزندتان به این امر بستگی دارد. موفقیت در دنیای امروز و حتی در دنیای فردا به توانایی درک کردن و کار کردن با دیگران بستگی دارد.

 

درک و تحمل تفاوت ها به چه معناست؟

درک و تحمل تفاوت ها در دنیای زیبای کودکانه به معنی پذیرش و احترام به تفاوت های موجود در میان مردم است. تحمل تفاوت ها در اصل به تفاوت های قومی و مذهبی برمی گردد. تحمل تفاوت ها به معنی احترام و یادگیری از دیگران، ارزش نهادن به تفاوت ها، اتصال شکاف های فرهنگی، حذف تصورات قالبی، کشف زمینه های مشترک و ایجاد تعهدات جدید است. تحمل تفاوت ها، از بسیاری جهات، نقطه مقابل تعصب است.

اما تحمل تفاوت ها به معنی قبول همه رفتارها نیست. رفتارهای غیرقابل قبول و آسیب زننده برای دیگران ماننده زورگویی و یا رفتارهایی که قوانین اجتماعی را نقض می کنند مانند دروغ گویی یا دزدی، نباید تحمل شوند. تحمل تفاوت ها به معنی پذیرش مردم آن طوری که هستند، می باشد، نه پذیرش رفتارهای بد. تحمل تفاوت ها به معنی رفتار کردن با دیگران به همان شیوه ای که آنان دوست دارند با ایشان رفتار شود، است.

 

چگونه درک و تحمل کردن تفاوت ها را به کودکان آموزش دهیم؟

مانند آموزش همه نگرش های دیگر، تحمل تفاوت ها نیز برای موفقیت کودک لازم است و باید به صورت نامحسوس آموزش داده شود. کودکان قبل از این که زبان باز کنند، رفتار والدینشان را می بینند و آن ها را تقلید می کنند. بسیاری از والدین در محل زندگی و یا محل کار خود با افراد متنوعی سروکار دارند. نگرش والدین درباره احترام به دیگران بخش مهمی از این آموزش است که معمولا کمتر به آن توجه می شود. والدین با ایجاد آرامش در خانواده و با نحوه زندگی کردن خود این نگرش ها را به فرزندان خود آموزش می دهند. والدینی که در زندگی روزمره خود تفاوت ها را درک می کنند به فرزندان خود پیام مهمی را منتقل می کنند. کودکان این والدین یاد می گیرند که پذیرای تفاوت ها باشند.

البته احترام به تفاوت های دیگران به معنی کنار گذاشتن عقاید خویش نیست. خانواده شما ممکن است فرهنگ و سنت های مذهبی خود را که به آن ها افتخار می کند، داشته باشد. خانواده ها می توانند به تفاوت های دیگران احترام بگذارند درحالی که به فرهنگ و عقاید خود پایبند باشند و به آن ها افتخار کنند.

 

والدین چگونه می توانند تحمل کردن تفاوت ها را آموزش دهند؟

والدین می توانند با دیدن دنیا از دید کودکان و صحبت کردن درباره احترام گذاشتن به تفاوت ها و تحمل کردن تفاوت ها به کودکان کمک کنند تا ارزش های مورد نظر خود را به آنان آموزش دهند. والدین می توانند فرصت هایی برای بازی و یا کار در اختیار فرزندانشان قرار دهند تا با افراد متنوعی ارتباط برقرار کنند. این کار سبب می شود که کودکان شباهت ها و تفاوت ها را تجربه کنند.

 

چطور می توانیم به کودکانمان درک و پذیرش تفاوت ها را آموزش دهیم:

ارزش هایتان را بیان کنید:

نسبت به تصورات قالبی حساس باشید. فرزندتان از شما یاد می گیرد و برای اصلاح آن ها تلاش می کند. نگرشتان درباره احترام به دیگران را اظهار کنید.

 

به یاد داشته باشید که کودکان همیشه می شنوند:

نسبت به شیوه سخن گفتن درباره مردمی که با شما تفاوت دارند، آگاه باشید. درباره آن ها جک هایی که ناشی از تصورات قالبی است، نسازید. اگرچه ممکن است برخی از این سخنان بی ضرر باشد، اما آن ها می تواند نگرش احترام به تفاوت ها و تحمل کردن تفاوت ها را بی اثر کند.

 

کتاب ها، اسباب بازی ها، موسیقی ها و … را بادقت انتخاب کنید:

به خاطر داشته باشید که رسانه ها و فرهنگ عامه تاثیر قدرتمندی در شکل گیری نگرش ها دارند. در مورد تصورات قالبی نادرستی که ممکن است در رسانه ها به تصویر کشیده شده باشد، بحث و تبادل نظر کنید.

 

به سوالات فرزندتان درباره تفاوت ها، صادقانه و محترمانه پاسخ دهید:

این کار باعث می شود فرزندتان متوجه شود تا زمانی که بحث درباره تفاوت ها با احترام انجام شود، مورد پذیرش است.

 

در خانواده خود به تفاوت ها احترام بگذارید:

پذیرش توانایی ها، علایق و سلایق گوناگون فرزندتان را اظهار کنید. برای یگانگی و منحصر به فرد بودن هر یک از اعضای خانواده خود، ارزش قائل شوید.

 

به یاد داشته باشید که تحمل تفاوت ها به معنی پذیرش رفتارهای غیرقبل قبول نیست:

تحمل تفاوت ها به این معنی است که همه سزاوارند با آنان با احترام رفتار شود. پس باید با دیگران با احترام رفتار کرد.

 

به فرزندتان کمک کنید، درباره خودش احساس خوبی داشته باشد:

کودکانی که احساس بدی درباره خودشان دارند، اغلب با دیگران بد رفتار می کنند. کودکانی که اعتماد به نفس بالایی دارند، برای خودشان ارزش قائلند و به خودشان احترام می گذارند. این کودکان به احتمال زیاد، با دیگران با احترام رفتار می کنند. به فرزندتان کمک کنید که احساس باارزش و محترم بودن بکند.

 

فرصت هایی را در اختیار فرزندتان بگذارید تا با کسانی که با او متفاوت هستند، تعامل کند:

در هنگام انتخاب مدرسه یا هنگام تفریح کردن مکان هایی را با جمعیت متنوع پیدا کنید. این کار باعث می شود، فرزندتان با عقاید و سلایق مختلفی غیر از عقاید و سلایق خود و خانواده خود آشنا شود.

 

سنت ها و آداب و رسوم سایر اقوام را به فرزندتان آموزش دهید:

جشن ها و مراسم مذهبی یا تفریحی اقوام و ملل دیگر را به فرزندتان آموزش دهید. به او بگویید که به سنت های دیگران احترام بگذارد. علاوه بر این به او متذکر شوید که به سنت های خانوادگی خود احترام بگذارد و آن ها را به کودکانی که می خواهند درباره سنت های خانوادگی شما یاد بگیرند، آموزش دهد.

 

در نهایت این که:

هنگامی که والدین، فرزندشان را به درک و پذیرش تفاوت ها تشویق و درباره ارزش هایشان با وی صحبت می کنند، می توانند انتظار داشته باشند که او با دیگران به خوبی رفتار می کند. کودکان جا پای والدین خود می گذارند.

 

یک سوال، آیا همه موفقیتها برای بچه های باهوش اتفاق می افتد؟

ولین سوالی که که برای والدین کودکان باهوش پیش می‌آید این است که کودک آنها بسیار باهوش است یا بسیار سخت کوش است؟ به طور مثال آن‌ها متوجه می‌شود که فرزندشان از هم‌سالان خود پیشروتر است، زودتر از بقیه بچه‌ها نقاط عطف رشد خود را گدرانده است، یا آن‌ها متوجه می‌شوند که فرزندشان تا سن ۳ سالگی می‌تواند کتاب بخواند یا در سن ۵ سالگی اعداد دو رقمی را درهم ضرب کند. آیا این کودکان در آینده به موفقیت های بزرگ دست پیدا می‌کنند؟ دانستن این موضوع به ما کمک می‌کنید تا برای تربیت کودک برنامه‌های دقیق‌تری را پیش بگیریم.

 

موفقیت های بزرگ در کودکان چگونه به دست می‌آید؟

در مدرسه کسانی به موفقیت های بزرگ دست پیدا می‌کنند که نمره‌ها و رتبه‌های خوبی کسب کنند. آن‌ها تکالیف خود را به بهترین نحو انجام می‌دهند، نظم و انضباط را به خوبی رعایت می‌کنند و مهارت‌های خوبی در زمینه مدیریت زمان دارند که باعث می‌شود، آن‌ها به موقع و با دقت کارهای خود را به انجام برسانند. همچنین آن‌ها رفتار مناسبی دارند و به خوبی با محیط کلاس سازگار می‌شوند و با اشتیاق در بحث‌های کلاسی شرکت می‌کنند. موفقیت های بزرگ در کودکان لزوما به هوش بالای آن‌ها مربوط نمی‌شود.

 

موفقیت‌ های بزرگ در کودکان به باهوشی آنها مربوط نیست

موفقیت های بزرگ در کودکان لزوما به هوش بالای آن‌ها مربوط نمی‌شود، اگرچه بعضی از افراد موفق، باهوش هم هستند. این افراد موفق میل زیادی به کسب نمرات خوب و تحسین شدن دارند، بنابراین، برای رسیدن به این هدف تلاش می‌کنند. آن‌ها حتی با استیکرهای تشویقی هم به تلاش بیشتر ترغیب می‌شوند.

البته دستاوردهای بزرگ نشانه باهوش بودن نیست. در حقیقت بعضی از کودکان باهوش حتی به موفقیت‌های معولی هم دست پیدا نمی‌کنند. آن‌ها معمولا به صورت غریزی مشتاق به انجام فعالیت می‌شوند و اگر علاقه‌ای به دروس و محتوای آموزشی نداشته باشند، تکالیف خود را انجام نمی‌دهند.

شاید کسانی که سخت تلاش می‌کنند برای دستیابی به موفقیت به محیط‌ های آموزشی فراتر از سطح کلاس‌های معمولی داشته باشند اما فضای آموزشی بچه‌های سخت کوش با محیط آموزشی مورد نیاز بچه‌های باهوش متفاوت است.

مدرسه فرزند شما می‌تواند به شما کمک کند که آیا کودک شما نیاز به کلاس‌های آموزشی دیگری دارد یا کلاس‌های فعلی برای توانایی‌های او مناسب است. شما باید برای پیدا کردن فضای آموزشی مناسب او صبور باشید و همچنین وقت بگذارید. سعی کنید در این مورد زیاد با فرزند خود صحبت نکنید و چیزی را به او تحمیل نکنید. فراموش نکنید که این موضوع تنها یک نیاز آموزشی برای فرزند شما است.

 

یک نکته مهم در تربیت بهتر کودکان

نکته مهم این است که یک کودک می‌تواند به بیش از یک گروه تعلق داشته باشد. به این معنی که یک فرد سخت‌کوش می‌تواند یک کودک باهوش هم باشد. اما همه افراد سخت‌کوش، باهوش نیستند. به همین ترتیب هر شخص باهوش فردی خلاق نیست اما معمولا همه افراد خلاق، باهوش هم هستند.

اشتراک گذاری:
مطالب زیر را حتما بخوانید

دوره های آموزشی مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

Time limit exceeded. Please complete the captcha once again.